AKTYWIZACJA MIESZKAŃCÓW I ZAJĘCIA TERAPEUTYCZNE

        Aktywizacja i prawidłowa organizacja zajęć terapeutycznych i czasu wolnego stanowić może niewyczerpalne źródło możliwości wychodzenia naprzeciw specyficznym potrzebom rozwojowym osób niepełnosprawnych intelektualnie. Terapia zajęciowa spełnia szczególnie ważną funkcję w życiu biopsychicznym, utrzymując niezbędną dla nich równowagę w pracy ośrodkowego układu nerwowego. Ważne jest przy tym zapewnienie poczucia bezpieczeństwa i akceptacji, a także stałej gotowości otoczenia do zrozumienia ich zachowań i zaspokajania sygnalizowanych przez te zachowania potrzeb.
        Aktywność jest warunkiem prawidłowego rozwoju, umożliwia prowadzenie twórczego życia. Jej brak daje poczucie nieprzydatności, krzywdy, izolacji i osamotnienia. Celem aktywizacji jest:

        W procesie aktywizacji każdy mieszkaniec naszego Domu jest traktowany indywidualnie i podmiotowo. Nie jest bowiem tylko biorcą, ale realizatorem i współautorem tego procesu. Stosowane formy aktywizacji i zajęć terapeutycznych uzależnione są od indywidualnych właściwości podopiecznych takich jak wiek, zainteresowania, stan psychiczny, samopoczucie mieszkańca i jego osobowość. Terapia zajęciowa jest działaniem wielokierunkowym, opartym na tkwiących w mieszkańcach Domu naturalnych siłach niezależnie od stopnia niesprawności. Daje każdemu mieszkańcowi szansę wyrażenia siebie w dostępnej formie. Pozwala wybrać formę twórczości odpowiadającą indywidualnych uzdolnieniom i możliwościom mieszkańca.
         W naszym Domu prowadzimy następujące formy terapii zajęciowej:

1.     ZAJĘCIA PLASTYCZNE - malowanie, rysowanie, wydzieranie, wycinanie, wspólne tworzenie obrazu i inne. Zajęcia manualne korzystnie wpływają na rozwój. Przez usprawnienie rąk rozwijamy myślenie niepełnosprawnego, jego wyobraźnię. Myślenie na niższym stopniu rozwoju jest zawsze ściśle powiązane z działaniem. Ćwicząc i rozwijając ręce przez celowe ruchy pobudzamy do działania centralny układu nerwowy i w ten sposób wpływa na podniesienie ogólnego rozwoju upośledzonych umysłowo.

1.     CHOREOTERAPIA - taniec. Instruktorzy terapii uczą podopiecznych prostych kroków tanecznych. Pozwala to na przeniesienie słuchanej muzyki w świadomy ruch o odpowiednim tempie i ekspresji.

2.     PRZYGOTOWANIE I UDZIAŁ W MAŁYCH FORMACH TEATRALNYCH. Uczestnicy zajęć wcielają się w postacie osób będących bohaterami przedstawienia. Pozwala im to przeżyć nowe wrażenia, zmusza do myślenia i wysiłku. Członkowie grupy mają możliwość odczuwać satysfakcję z dobrze wykonanego zadania - swojego indywidualnie i grupy. Jedną z form są zajęcia teatralno - muzyczne, których efektem było powstanie grupy "Oskar". Pod okiem instruktorów terapii nasi artyści przygotowują przedstawienia, które prezentowane są na regionalnych i ogólnopolskich imprezach kulturalnych, festiwalach i przeglądach twórczości artystycznej. Stale współpracujemy z domami kultury, szkołami podstawowymi i średnimi w naszym regionie. Tradycją już są Jasełka. Kostiumy, rekwizyty oraz całą scenografię wykonujemy we własnym zakresie. Aktualnie mamy w repertuarze pięć przedstawień. Są to krótkie, humorystyczne, scenki rodzajowe.

 

3.     TERAPIA OPARTA NA SŁOWIE - terapia w formie rozmowy, pogadanek, dyskusji i wyrażania swoich myśli. Pozwala lepiej poznać mieszkańców. Im samym umożliwia werbalne "wyjście na zewnątrz". Ważną cechą instruktorów i opiekunów jest umiejętne i wytrwałe słuchanie mieszkańców.

4.     LUDOTERAPIA - terapia świetlicowa oparta na udziale mieszkańców w grach i zabawach.

5.     MUZYKOTERAPIA - są to zajęcia relaksujące i stymulujące poprzez słuchanie muzyki, śpiewanie piosenek, ćwiczenia rytmiczne, nauka gry na instrumentach, rozróżnianie dźwięków.

6.     KUCHNIA TERAPEUTYCZNA. Celem terapii jest nauczanie samodzielnego przygotowania posiłków, nauka kultury podania posiłku i konsumpcji. Polega na robieniu sałatek, kanapek, smażenie placków, naleśników, robienie deserów, dań obiadowych i pieczeniu ciast.

7.     SILWOTERAPIA - kontakt z przyrodą. W pracy z niepełnosprawnymi intelektualnie najlepsze efekty osiągamy przez bezpośredni kontakt ze zwierzętami i roślinami. Praktyczne zajęcia przyrodnicze to: hodowla roślin doniczkowych, hodowla roślin w przydomowym ogródku, hodowla zwierząt (kozy, chomiki, psy, papugi). Zwierzęta działają uspokajająco, co z kolei stabilizuje ciśnienie krwi i pracę serca. Sama obecność zwierzęcia zmniejsza poczucie stresu, w sposób naturalny pobudzają do śmiechu i zabawy, pozwalają na przeżycie czułości (można je dotknąć, pogłaskać, przytulić, wziąć na ręce, posadzić na kolana). Mieszkańcy zbierają warzywa, owoce (z zebranych owoców i warzyw na zajęciach z zakresu gospodarstwa domowego, pod okiem instruktorów przygotowują przetwory i zapasy na zimę), nasiona, dbają o akwarium. Zbierają materiał przyrodniczy do późniejszego wykorzystania w pracach plastycznych. Poza tym organizujemy wycieczki i spacery w najbliższą okolicę w celu obserwacji roślin i zwierząt w naturalnym środowisku.

 

8.     ERGOTERAPIA - terapia pracą. Równolegle z wyżej przedstawionymi metodami terapii prowadzona jest ergoterapia czyli terapia pracą. Pomaga ona mieszkańcom Domu w osiągnięciu jak największej samodzielności życiowej. Praca jest podstawowym prawem każdego człowieka, z którego nie może być wyłączony żaden niepełnosprawny umysłowo. Praca nie jest terapią samą w sobie ale pewnego rodzaju środkiem, przy użyciu którego rozwijamy i trenujemy określone cechy i zachowania mieszkańców.

Ergoterapia uwzględnia następujące czynności:

1.     Wewnątrz Domu:

o    prace we własnym pokoju: sprzątanie, ścielenie łóżek, dbanie o porządek, dbanie o kwiaty. Prace te mieszkańcy wykonują samodzielnie lub przy pomocy personelu opiekuńczego. Wyrabiają one zmysł estetyki i stwarzają poczucie własności,

o    pomaganie innym, którzy nie są w stanie wykonać jakiejś czynności,

o    prace na rzecz utrzymania porządku w pomieszczeniach ogólnego użytku, takich jak: świetlica, korytarz, schody, kaplica.

2.     Na zewnątrz Domu:

o    robienie zakupów,

o    porządkowanie parku i terenu wokół Domu,

o    prace w ogrodzie i przydomowym warzywniaku,

o    pomoc w zaopatrzeniu i pracy komórek obsługi (pralnia, kuchnia, portiernia).

Jedną z form pracy w ramach ergoterapii jest samorząd mieszkańców. Mieszkańcy zaangażowani w jego pracę wspólnymi siłami starają się wpływać na działalność Domu, polepszenie warunków życia, poprawę stosunków ogólnoludzkich pomiędzy mieszkańcami i mieszkańcami a personelem. Celem pracy z samorządem jest to, żeby członkowie i inni mieszkańcy Domu przestali być biernymi konsumentami, mobilizować do tego żeby sprawy dotyczące ich i ogółu mieszkańców załatwiali z własnej inicjatywy. Praca ma duże znaczenie dla osób niepełnosprawnych intelektualnie. Korzystanie wpływa na samopoczucie, utrzymuje organizm w sprawności fizycznej. Dobrze dobrane i ciekawe zajęcia zachęcają do dalszej pracy, dają poczucie zadowolenia. Terapia przez pracę rozszerza zakres umiejętności czysto praktycznych i umożliwia zbliżenie się do siebie mieszkańców, opiekunów i kierownictwa.